Szczelne układanie paroizolacji na poddaszu

Przygotować plac budowy i klimat w pomieszczeniu

Termometrem należy sprawdzić temperaturę w pomieszczeniu. Taśma do folii D25I jest przetwarzana w temperaturze od +5 °C do +40 °C, klej do paroizolacji Vapourseal od +5 °C do +50 °C. Poniżej +5 °C klej akrylanowy nie buduje już przyczepności – należy wcześniej ogrzać pomieszczenie, zamiast mimo wszystko próbować.

Wszystkie powierzchnie przyłączeniowe – mur, tynk, beton, krokwie, ściana szczytowa – muszą być suche, pozbawione pyłu i nośne. Świeżo szpachlowane lub oszczotkowane powierzchnie rzadko są naprawdę wolne od pyłu; strefę przyłączy należy odkurzyć. Należy też skontrolować, czy izolacja siedzi dostatecznie mocno: jeśli wewnętrzna wytrzymałość materiału izolacyjnego jest zbyt mała, układ może się później rozwarstwić, a folia pociągnie się razem z nim.

Kontrola: Test ręką: przesunąć płaską dłonią po powierzchni przyłączeniowej. Jeśli na nasadzie dłoni zostaje jasny pył, odkurzyć jeszcze raz.

Zmierzyć pasy i przyciąć

Należy zmierzyć długość od dolnego przyłącza do kalenicy i dodać na obu końcach po 10 cm na przyłącze brzegowe. Niebiesko-białe paski folii nie są dekoracją, lecz pomocą przy cięciu: biegną prosto wzdłuż pasa i dają linię do przycinania na długość oraz do wycięć.

Ciąć ostrym ostrzem jednym ruchem. Poszarpanej lub postrzępionej krawędzi nie da się później czysto skleić, ponieważ taśma nie znajduje tam ciągłej powierzchni.

Kontrola: Krawędź cięcia musi być gładka i nie może wykazywać nacięć poprzecznych do pasa.

Zamocować pierwszy pas – bez naprężenia

Zaczynać od dołu lub od okapu i pracować w górę. Pas napina się tylko lekko i wstępnie mocuje zszywaczem ręcznym do krokwi. Zszywki umieszcza się wyłącznie tam, gdzie później leży kontrłata warstwy instalacyjnej i zaciska otwory – nie pośrodku wolnej powierzchni.

Folii nigdy nie układać pod naprężeniem. Mocno naciągnięty pas przez miesiące wyciąga się z każdego sklejenia; to właśnie najczęstsza przyczyna nieszczelności wychodzących w teście Blower-Door.

Kontrola: Pas leży bez fałd, ale daje się jeszcze ręką wcisnąć o kilka centymetrów. Jeśli „dudni" jak bęben, jest zbyt napięty.

Zakładać zakłady i kleić łączenia

Kolejny pas zachodzi na poprzedni co najmniej 10 cm. Taśma D25I ma szerokość 60 mm – przy zakładzie 10 cm leży pośrodku łączenia i ma po każdej stronie jeszcze około 2 cm powierzchni klejącej na obu pasach. Mniejszy zakład oznacza: taśma częściowo siedzi tylko na jednej warstwie, a łączenie jest otwarte.

Folię na styku należy wygładzić, taśmę położyć bez fałd i mocno docisnąć szpachelką z tworzywa. Dociskanie to nie krok kosmetyczny: klej akrylanowy buduje swoją końcową przyczepność dzięki naciskowi.

Kontrola: Spojrzeć pod światło. Pod taśmą nie mogą występować pęcherzyki powietrza ani fałdy poprzeczne. Tam, gdzie siedzi fałda, przeciąć ją i okleić to miejsce drugim kawałkiem taśmy.

Przyłącze brzegowe do ściany, szczytu i stropu

Do elementu budowlanego folii nie przyszywa się zszywkami ani nie mocuje taśmą klejącą, lecz wkłada się ją w wstęgę kleju. Vapourseal należy nanieść pistoletem do kartuszów jako ciągłą wstęgę na podłoże – każde przerwanie to nieszczelność. Klej przylega do tynku, muru, betonu i drewna.

Folię natychmiast włożyć w świeżą wstęgę i docisnąć. Nigdy nie kleić na powierzchnię już przeschniętą: Vapourseal potrzebuje kontaktu z mokrą masą, w przeciwnym razie powstaje tylko optyczne połączenie bez przyczepności. Niebieskie zabarwienie pomaga zobaczyć, gdzie klej już jest, a gdzie nie.

Dlatego pracować odcinkami: dwa do trzech metrów wstęgi, włożyć folię, docisnąć, dalej. Nie nakładać najpierw całej ściany.

Kontrola: Niebieska masa musi wypływać obustronnie na krawędzi folii. Jeśli w jakimś miejscu nie widać wypływającego kleju, nie ma tam go dość.

Uszczelnić przepusty

Każda rura, każdy kabel, każda głowica krokwi i każda kotwa przebijająca folię to osobny plac budowy. Otwór należy wyciąć możliwie małym – lepiej nacięcie w kształcie krzyża nasuwane na rurę niż duży otwór.

Powstałe języczki należy przyłożyć do rury i okleić dookoła taśmą D25I. Przy przepustach okrągłych taśmę nakleja się kilkoma krótkimi, zachodzącymi na siebie odcinkami, zamiast naginać ją na siłę wokół zaokrąglenia – taśma naciągnięta na siłę ściąga się i odstaje na krawędziach.

Najlepszy przepust to brak przepustu: przewody elektryczne i puszki należy zaplanować w warstwie instalacyjnej przed folią, wtedy warstwy szczelnej dla powietrza nie trzeba w ogóle otwierać.

Kontrola: Palcem przejechać dookoła po krawędzi klejenia. Nigdzie nie może dać się unieść.

Pozostawić do utwardzenia i odebrać

Taśma dzięki wysokiej przyczepności początkowej jest od razu obciążalna. Vapourseal natomiast utwardza się na wskroś w tempie około 2 mm w 24 godziny – sklejone brzegi należy więc zostawić w spokoju co najmniej na jeden dzień, zanim będą Państwo pracować dalej w tym obszarze.

Następnie systematycznie obejść powierzchnię: wszystkie łączenia, całe przyłącze brzegowe, każdy przepust, każda zszywka. Kto chce wiedzieć dokładnie, zleca przed poszyciem test Blower-Door – w tym momencie nieszczelności są jeszcze widoczne i naprawia się je w ciągu minut.

Kontrola: Na przyłączu brzegowym folia po 24 godzinach nie może dać się oderwać od podłoża.

Wykonać warstwę instalacyjną, potem poszycie

Na krokwiach należy zamocować łaty i wszystkie przewody elektryczne prowadzić w tej przestrzeni – od strony pomieszczenia przed folią. Dopiero potem następuje poszycie. Dzięki temu warstwa szczelna dla powietrza pozostaje nietknięta i można później przesunąć gniazdko bez rozcinania paroizolacji.

Kontrola: Przed zamknięciem jeszcze raz sfotografować. Te zdjęcia są na wagę złota, gdy po latach ktoś będzie chciał wiercić.