Pianka montażowa

Puszka z wężykiem to rozwiązanie na pojedyncze zastosowanie. Nie wymaga akcesoriów, jest od razu gotowa do użycia, tańsza w zakupie – za to mniej precyzyjnie dozowana i po otwarciu zwykle stracona. Dla jednych drzwi lub jednego przebicia w sam raz, dla ośmiu okien zły wybór.

Typowe zastosowania

• Pojedyncza ościeżnica drzwiowa lub okno – gdy pistolet się nie opłaca.
• Wnęki i przejścia rurowe – wypełnianie pianą i izolowanie.
• Naprawy i poprawki – małe ilości rozproszone po budowie.
• Większe ilości – wtedy lepsza jest pianka pistoletowa.
• Ościeżnice wymagające dokładności wymiarowej – pianka opaskowa 2K, ponieważ nie rozpręża się po aplikacji.

Najczęstszy błąd: za dużo

Pianka montażowa po wyjściu z puszki rozszerza się wielokrotnie. Kto całkowicie wypełni fugę, wygina ościeżnice i wypycha ościeża. Zasada brzmi: wypełnić mniej więcej do połowy, a resztę pozostawić pianie. Przy ościeżnicach drzwiowych dodatkowo podeprzeć rozporami, aż pianka stwardnieje na wskroś.

Obróbka

1. Puszkę doprowadzić do temperatury pokojowej i mocno wstrząsnąć – zimne puszki dają mniejszą wydajność.
2. Boki fugi zwilżyć, przy głębokich fugach ponownie między warstwami.
3. Podczas aplikacji trzymać puszkę do góry dnem, inaczej zamiast piany wydobywa się gaz napędowy.
4. Pracować warstwami, każdą warstwę pozostawić do przeschnięcia wstępnego.
5. Przycinać dopiero po stwardnieniu piany na wskroś – otwarte komórki chłoną wodę.