Przejdź do głównej zawartości Przejdź do wyszukiwania Przejdź do głównej nawigacji

Kleje montażowe

Kleje montażowe do listew przypodłogowych, paneli, kamienia naturalnego i luster, wewnątrz i na zewnątrz.

Poradnik zakupowy: Jaki klej montażowy do jakiego zastosowania?

To, czy klej montażowy utrzyma, zależy od podłoża i obciążenia. Te produkty obejmują najczęstsze przypadki.

  • Listwy przypodłogowe, panele i profile wewnątrz: Soudal MontagePro 50A od początku przenosi co najmniej 50 kg na metr kwadratowy, jest bez rozpuszczalników i silikonu oraz nadaje się do malowania farbami wodnymi.
  • Kamień naturalny wewnątrz: Ottocoll A265 TopFix ma bardzo wysoką przyczepność początkową i nie tłuści kamienia naturalnego.
  • Na zewnątrz i pod obciążeniem: SikaBond T-1 jest konstrukcyjnie wytrzymały (1,3 N/mm² wytrzymałości na rozciąganie) i odporny na warunki atmosferyczne od −40 °C do +80 °C. Wodoodporny według D4 jest Soudal PU Construct.
  • Szybka dalsza praca: Ottocoll M530 HiSpeed jest po około 20 minutach wstępnie związany, a po mniej więcej trzech godzinach w pełni obciążalny.
  • Lustra i szkło: Klej do luster Ottocoll S16 nie atakuje powłoki lustra. Tam, gdzie spoina klejowa ma pozostać niewidoczna, należy użyć kryształowo przezroczystego Ottocoll M501.

Klej montażowy zastępuje kołki tylko wtedy, gdy pozwalają na to podłoże i obciążenie. Decydują trzy rzeczy: czy podłoże jest chłonne, czy się porusza i czy połączenie ma trwale wytrzymywać rozciąganie, czy tylko przenosić ciężar.

Jaki klej montażowy do czego

  • Listwy przypodłogowe, panele, profile dekoracyjne – wewnątrz, lekkie obciążenie: klej dyspersyjny lub hybrydowy, szybka przyczepność początkowa ważniejsza niż wytrzymałość końcowa.
  • Lustra – tylko klej przeznaczony do luster. Zwykłe kleje atakują powłokę tylnej strony i powodują matowienie lustra.
  • Na zewnątrz, wilgotno, w ruchu – elementy elewacji, stopnie schodów: polimer MS, przyczepia się także do lekko wilgotnego podłoża i pozostaje elastyczny.
  • Wysoka wytrzymałość na rozciąganie, sztywne połączenie – klej PU, podczas utwardzania lekko się pieni i wypełnia nierówności.
  • Duże obciążenia w murze – nie klej montażowy, lecz zaprawa iniekcyjna.
  • Płyty izolacyjne – klej bez rozpuszczalników, w przeciwnym razie polistyren się rozpuszcza.

Kiedy samo klejenie nie wystarcza

Szafki wiszące, konsole, poręcze i wszystko, co w razie awarii może kogoś uderzyć, powinno być mocowane na kołki. Klej montażowy dobrze znosi obciążenie ścinające, a źle trwałe obciążenie rozciągające – półka ciągnie pionowo w dół za powierzchnię klejenia i w ciągu miesięcy ją odrywa.

Tak połączenie staje się wytrzymałe

  1. Odtłuścić podłoże i usunąć z niego pył. Na starej farbie dyspersyjnej żaden klej nie utrzyma – przeszlifować lub zagruntować.
  2. Podłoża chłonne przygotować gruntem sczepnym.
  3. Nakładać wałeczki, a nie punktowe plamy: większa powierzchnia klejenia oznacza większe obciążenie.
  4. Docisnąć element, krótko odciągnąć, pozostawić do podeschnięcia, a następnie ostatecznie osadzić – to wyraźnie zwiększa przyczepność początkową.
  5. Unieruchomić do osiągnięcia wytrzymałości końcowej. Podana na kartuszu wartość obowiązuje w temperaturze 20 °C i przy normalnej wilgotności powietrza.

Najczęściej zadawane pytania dotyczące kleju montażowego

Czy klej montażowy trzyma na tapecie?

Nie na trwałe. Klej wprawdzie trzyma się tapety, ale tapeta nie trzyma się ściany. Przy obciążeniach powyżej kilkuset gramów tapetę w miejscu klejenia trzeba usunąć.

Jak długo musi twardnieć klej montażowy?

Przyczepność początkowa po minutach, wytrzymałość końcowa w zależności od produktu po 24 do 48 godzinach. Grube warstwy kleju potrzebują wyraźnie więcej czasu, ponieważ wilgoć musi dotrzeć aż do środka.

Klej montażowy czy silikon?

Silikon uszczelnia i pozostaje miękki, klej montażowy łączy i staje się twardy. Tam, gdzie potrzebne jest jedno i drugie – klejenie i trwała elastyczność – właściwym kompromisem jest polimer MS.

Czy klej montażowy można ponownie rozpuścić?

Mechanicznie tak, bez pozostawiania resztek rzadko. Przeciąć drutem lub szpachelką za elementem, resztki następnie zeszlifować. Przy płycie gipsowo-kartonowej zwykle odchodzi przy tym także powierzchnia kartonu.