Hydrofobizacja elewacji: trwałe nadanie murowi właściwości wodoodpornych

Odpowiednie są beton, beton komórkowy, włóknocement, mur ceglany, tynki organiczne, kamień naturalny i sztuczny oraz powłoki z farb mineralnych – i to na powierzchniach pionowych. Powierzchnie poziome, takie jak korony murów czy parapety, nie należą do tego zakresu zastosowania.

Dlaczego: Impregnat działa tylko wtedy, gdy może wniknąć. Na szczelnej, malowanej lub lakierowanej powierzchni zostaje na wierzchu i nic nie daje.

Kontrola: Należy spryskać ścianę wodą. Jeśli woda wsiąka w ciągu kilku sekund, a powierzchnia ciemnieje, podłoże jest chłonne. Jeśli woda już spływa kroplami, dalsza hydrofobizacja jest bezcelowa. Jednocześnie zaznaczyć wszystkie rysy: wszystko powyżej 0,3 mm trzeba zamknąć w kroku 4.

Środek do usuwania zielonego nalotu nanieść nierozcieńczony równomiernie opryskiwaczem ciśnieniowym, pędzlem lub szczotką i pozostawić do działania na co najmniej 24 godziny. Przy silnym zarośnięciu zeszczotkować pozostałości lub powtórzyć nanoszenie. Kanister 5 l wystarcza według producenta na ok. 50 m².

Dlaczego: Producent impregnatu wyraźnie wymaga całkowitego usunięcia mchu, pleśni i glonów. Resztki organiczne działają jak warstwa rozdzielająca – pod nimi materiał budowlany pozostaje nieimpregnowany.

Kontrola: Nie widać już zielonych ani czarnych nalotów. Ważne: jeśli powierzchnia ma być potem impregnowana lub malowana, musi być według wskazań producenta wcześniej zmyta wodą. Nie dopuszczać do przedostania się resztek do wód, wpustów ani kanalizacji – środki biobójcze stosować ostrożnie.

Impregnat mostkuje rysy włoskowate do szerokości 0,3 mm. Wszystko powyżej wypełnia się za pomocą Cement Repair Express z kartusza – nadaje się do szczelin statycznych do 5 cm szerokości, temperatura stosowania 5–30 °C. Wygładzić wilgotnym nożem do kitu lub szpachelką, przy szerszych rysach po ok. 30 minutach nanieść drugą warstwę.

Dlaczego: Otwarta rysa to droga dla wody za elewację. Żaden impregnat na świecie jej nie zamknie.

Kontrola: Zaprawa podczas schnięcia nie kurczy się – po utwardzeniu nie może więc pojawić się szczelina skurczowa przy krawędziach rysy. Powierzchnia równa, nielepka, po kilku godzinach nadaje się do malowania i tynkowania.

Osłania się szkło, ramy okien i drzwi z drewna i metalu, rynny oraz elastyczne szczeliny dylatacyjne. Dotyczy to także sąsiednich elewacji: ich kolor może zostać pogłębiony przez impregnat. Tworzywa sztuczne w strefie elewacji lub dachu płaskiego należy przed hydrofobizacją sprawdzić pod kątem zgodności.

Dlaczego: Bryzgi na szkle i ramach można później usunąć tylko z trudem, a na elastycznej szczelinie dylatacyjnej impregnat nie ma czego szukać.

Kontrola: Obchód przed pierwszym natryskiem – żadna krawędź szkła nie jest odsłonięta, żadna powierzchnia ramy nie jest wolna, folia szczelnie dociśnięta na brzegach.

Pojemnik przed użyciem dobrze wstrząsnąć. Otto Siloxan nanosi się od góry do dołu natryskowo lub pędzlem, w jednym lub kilku przejściach – zawsze bardzo obficie, czyli mokre na mokre. Podłoże może być lekko wilgotne, ale nie mokre od deszczu. Przy pracy z opryskiwaczem ciśnieniowym stosuje się ciśnienie maksymalnie 3 bar: zbiornik napełniać najwyżej do oznaczenia 5 litrów, wytworzyć ciśnienie, sprawdzić obraz natrysku w niewidocznym miejscu, a następnie pracować w zachodzących na siebie pasach.

Dlaczego: Działanie wynika z głębokości wnikania, a nie z powłoki na powierzchni. Kto nanosi oszczędnie lub pozwala przeschnąć między przejściami, wytwarza właśnie taką powłokę.

Kontrola: Po nałożeniu powierzchnia musi być równomiernie ciemna i mokro błyszcząca, bez suchych smug między pasami. Spływ z góry od razu zebrać kolejnym pasem.